En nu?

 

Tijdens de politieke commotie   van deze laatste weken in dit landje’ geeft volgend liedje PERFECT er mijn gedacht van weer…

 

 

   

 

Eer Vlaanderen Vergaat

 

(vertolkd door Jef Elbers)

Vlaanderen is dat vlakke land
Dat de dichter ooit bezong.
Vlaanderen, mijn vaderland,
waar voor mij de tijd begon.

Vlaanderen, geen paradijs,
ook geen hemel hier op aard'.
Vlaanderen, onooglijk klein,
is voor mij de wereld waard.

 

Vlaanderen is als een sterke rots
Die midden in de branding staat.
Vlaanderen onze schande, onze trots.
Vlaanderen geliefd, maar ook gehaat.

Vlaanderen met al zijn kathedralen
- monumentale glorietijd - ,
met zijn vervlogen idealen.
Vlaanderen verscheurd door haat en nijd.
Vlaanderen met zijn wiegende weiden.

 

Vlaanderen met zijn aloud „houzee!"
Vlaanderen waar zoveel moeders schreiden
En al hun tranen zijn de zee.
Vlaanderen, onooglijk en toch zo immens.
Tijl, Lamme Goedzakken als medemens.

Waar kleine mensen groeien tot giganten
Door noest te wroeten met hun beide handen.
Vlaanderen gebonden nu, wordt eens bevrijd.
Zelfs als de Belgen zijn ondergang schreeuwen,
Vlaanderen is sterker dan duizend eeuwen.

 

Vlaanderen is niet dood en Vlaanderen zal leven!
Vlaanderen doet Belgie barsten en beven!
Weg met die bastaard, de Belgische staat:
Vlaanderen is alles wat er bestaat!

Vlaanderen is alles wat er bestaat.
Vlaanderen, eer Vlaanderen vergaat.
Vlaanderen, mijn volk, mijn vlakke land.
Vlaanderen is mijn vaderland !

 

 

Te super !  !

 

Waarom ? Ik kan er gemakkelijk een hele blog aan uit wijden, maar verkies U volgende te laten bezoeken … een start van iets, iets meer, iets groter : UW en MIJN Vlaanderen ...

 

 

greetz,  

 

Lopende tot (en met) 26 Augustus in de ‘Roma’ (http://www.deroma.be/), Antwerpen stad…

 

 

 

 

 

Wel ben der deze namiddag geweest, meteen trouwens een kennismaking met de ‘Roma’ zelve (fantastische zaal trouwens) en de Tibet is top kwaliteit : overvloed aan ‘Tibet-isme’, tekst, beeld, foto’s, maar veel achtergrond informatie over hoe de Tibetaanse hun bezetting ervaren (fysiek, mentaal), hoe hen te helpen, adressen … etc etc …

 

een AANDRADER !  

 

Greetz,

 

 

 

Elvis. R.I.P. 30 jaar : the King of rock ‘n Roll…

 

 

 

 

Was hij kitsch of kunst.. dat is éénieder zijn eigenste keuze en waardering.

 

Ik heb ondertussen ook ‘mijn’ kunstsite een nieuw ‘kleurke’ aangepast en meteen alles nog geactualiseerd.

 

 

 

Dit weekend wordt trouwens al zeer kunstig op zijn eigen; het is namelijk ‘Museumnacht’ (zie mijn agenda op deze pagina) in het Antwerpse… avondtoegang to x-aantal stadsmusea…

 

Er staan al zeker 2 musea op mijn bezoekerslijstje… en de komende Zondag (wss) ook nog ééns langs de ‘Roma’ voor de Tibet Expo (zie mijn agenda op deze pagina)… ben ik trouwens ZEER benieuwd naar…

 

 

En sporten natuurlijk hé… iedere dag op nieuw (behalve UITzonderlijk niet vandaag ... )

 

Ps. De nieuw job : OKI   ... 

 

Greetz,  

 

... niet met maar met mijn vakantie… de laatste loodjes.

 

Morgen de GROTE dag : dag 1 op mijn NIEUWE JOB : ben benieuwd.

 

Anderzijds de 2 laatste weken de hele provincie Antwerpen doorkruist; alle windstreken; geen kerk, noch musea veilig voor mijn toeristenogen. En ik heb er van genoten, tot op de boordjes.

 

Ook houw en trouw mijn dagelijkse training op mijn crosstrainer en nu nog uitgebreid met een fikse ‘power’ ochtendtraining.

 

Papieren vervolledigd, me is goed kwaad gemaakt, de perikelen van kennis Carla volgend, oude vrienden teruggevonden, mijn volgende tattoe aan het bewerken, etc etc steeds bezig.

 

En het zonneke was (deels) ook op appel, maar daar of niet daar het zonneke is men zelf, dat straalt men uit… dat geeft en beleeft men over op anderen.

 

Een betere foto uit de directe omgeving. Einde vakantie…

 

 

 

 

Greetz,  

 

 

 

 

 

 

Zegt Eddy: "Valt wel mee. Alleen 'n beetje onder haar armen."

 

 

++ goe hé ... TJA t'is dan ook  maandag ochtend hé...

 

greetz,

 

 Dus geen David - Dodentocht -2007; … nochtans een activiteit op mijn maat gesneden, en toch…

 

Al 2x (2004 en 2005) de Dodentocht succesvol uitgewandeld en gejogd, best tijd iets minder dan 15 uur… maar vorig jaar (de 3x maal) ging het minder vlot… pijn en opgave na 78 km … die laatste kilometers waren echte bijters. Wijselijk beslist op te houden in plaats de totale vernieling in te gaan. Midden dit jaar op de Nacht van Vlaanderen opgave na 54 km, weer pijn en stroefheid. Slechte conditie? Helemaal niet, gewoon een paar pezen aan de rechterenkel die niet meewillen (na 10-15 uur continu inzet) en mij dat laten weten, in duidelijke taal.

 

En ik luister aandachtig naar mijn lichaam. Ik laat mijn lichaam leven en beleven en beleef het zelf mentaal mee. Is leuk en ook perfect om tot totale rust en reflectie te komen.

 

Afzien wegens teveel druk om er ergens iets te bewijzen dat men al ooit behaald is niet meer zo leuk; en dat dan nog onder druk van omgeving en omstaanders.. De eerste (Dodentocht) medaille is het meest spectaculaire: weten ‘ik heb dat overleefd’ … goed. De volgende smaken nog, maar minder, en ben anti routine.

 

Ieder dag 365 op 365 train ik vrij intensief, hier in mijn wereld en op mijn (radioactief) tempo, thuis op de crosstrainer, op daar buiten lopen langs de Schelde in het magisch polderbos.

 

Het moet (en zal) ‘plezant’ blijven. Al 3.5 jaar lang… en vele jaren te komen. 

 

Een paar sfeerbeeldjes...

 

greetz,

 

Het is dan toch allemaal aan het goedkomen, zelfs beter (paar extra aangename verrassingen erbij) en een paar die ondertussen effectief hun pollekes aan't verbranden zijn. Goed zo.

 

Met zeuren en zagen  zal de wereld er niet beter uitzien, integendeel... niet mijn genre, niet mijn leefwereld.

 

Wel de wereld van actie, steun en vooral glimlach... zoals onderstaand fraai stukske humor 

 

 

  

 

greetz,

 

Een kaarsje, een vlam, licht ... voor iedereen ... voor de blinden van geest, de lam- en tamzakken van deze wereld 

 

Dat zij OOK OOIT eens het licht (in)zien.

 

En indien niet... wel een lichtje; een kaarsje is en blijft een vlammeke... dan kunnen ze der nog is hun pollekes aan verbranden.

 

Da's dan ... pech 

 

Dit effe meedegedeeld... 

 

Greetz,

 

foto : de kaarsjes uit Scherpenheuvel...

 

Update 07-08-2007 einde dag... de ex firma dus... da's al verhaal 1 en zie hoe managers onderling maar duvelen op de kop van de werknemers hé... een mooie bedoening is't !

Sociale onrust bij Centric in Zaventem di 07/08/07

http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/nieuws/regionaal/Vlaams-Brabant/070807_CentricZaventem

Tientallen werknemers van het failliete IT-bedrijf Apem hebben vanmiddag een uur lang actie gevoerd aan de poorten van Centric in Zaventem. De directie van Centric zou gemaakte beloften niet nakomen. Centric sloot recent een akkoord om Apem over te nemen. De actievoerders nemen het niet dat Centric minder personeelsleden wil overnemen dan overeengekomen. Het Nederlandse IT-bedrijf Centric kwam met de curator van Apem overeen om 172 van de 245 Apem-medewerkers over te nemen. Vorige week bracht Centric 50 van die werknemers onder in een nieuwe vennootschap. Vakbonden vrezen dat het bedrijf de vennootschap heeft opgericht om ze vervolgens failliet te verklaren. "We eisen dat Centric woord houdt en de 50 werknemers in dienst houdt of hen afdankt met de wettelijk voorziene vergoedingen", zegt vakbondssecretaris Hendrik Vermeersch. De volgende dagen zullen de acties worden voortgezet.

Update 08-08-2007 midden dag... de ex ex firma dus... da's al verhaal 2 : komt ook in orde

Een geluk. Het zal dan toch vrede zijn en blijven. Beter zo.

En dan nog een extra voor alle machtsgeile pippo's en beterweters daarbuiten, overal (en teveel natuurlijk) ...

Eéntje uit de tijd dat ik zelf nog een kleine snotter was...

 

17 jaar oud  is ons bomma kart Artemis geworden.

 

Toen... een 'toegestroomd' katje... piepjong, verstoten, verloren... ze had onze nieuwe kater gevolgd. 

 

Die klein mager kattin in ons midden opgenomen, Artemis genoemd... liefde geven... liefde krijgen

 

En ze werd zo de bomma van generaties katten... eindeloze generaties katten ... de meeste al R.I.P.  trouwens.

 

Maar de bomma kat die bleef, die werd niet ziek, actief... dag in, dag uit.

 

Tot deze morgen, een onverwachte confrontatie met een (achtergelaten?) verdwaalde hond,

 

... teveel voor der tikker, en ons Artemis geveld werd door een hartaanval...

 

Artemis is heen ... heen waar we allen ooit weer samenkomen...

 

 

... en deez poes.. deez is voor U ...

 

greetz,